26 października w wieku 83 lat zmarł Ryszard Kornacki – nauczyciel, poeta, prozaik, publicysta, animator kultury, społecznik.
Urodzony 28 września 1940 roku w Lublinie, ukończył Szkołę Podstawową nr 5, Liceum Ogólnokształcące im. J. Zamoyskiego (1958) i Studium Nauczycielskie (1961) w Lublinie. W roku 1962 przeniósł się do Międzyrzeca Podlaskiego i podjął obowiązki nauczyciela w Szkole Podstawowej nr 2. Jednocześnie pełnił funkcję kierownika Ogniska Metodycznego Języka Polskiego, później wizytatora-metodyka w Wydziale Oświaty i Wychowania w Radzyniu Podlaskim. Po utworzeniu województwa bialskopodlaskiego przeszedł do pracy w Kuratorium Oświaty i Wychowania w Białej Podlaskiej. Ukończył studia magisterskie (filologia polska) w Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w rodzinnym mieście. Był członkiem zespołów redakcyjnych m.in. „Nowego Echa Podlasia”, „Nowin Podlaskich” (Siedlce), „Podlaskiego Kwartalnika Kulturalnego”, „Słowa Podlasia”, „Gońca Podlaskiego” (Biała Podlaska), „Głosu Międzyrzeckiego”, „Rocznika Międzyrzeckiego”, „Wspólnoty Międzyrzeckiej”. Współpracownik „Katolickiego Radia Podlasie” w Siedlcach. W latach 1977-1979 był dyrektorem Szkoły Podstawowej nr 1 im. Henryka Sienkiewicza w Międzyrzecu Podlaskim, od 1979 – dyrektorem Miejskiego Ośrodka Kultury, a od 1982 r. – polonistą i nauczycielem bibliotekarzem w Liceum Ogólnokształcącym w Międzyrzecu Podlaskim.
Jako poeta debiutował w 1959 r. wierszem pt. „Moment” w „Kulturze i Życiu”. Był członkiem Klubu Młodych Pisarzy, Nauczycielskiego Klubu Literackiego im. Józefa Czechowicza w Lublinie i Lubelskiego Oddziału Związku Literatów oraz prezesem NKL w Białej Podlaskiej (1985-1987), prezesem Międzyrzeckiego Stowarzyszenia Teatralnego (1995-2010), członkiem Zarządu i redaktorem wydawnictwa Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Międzyrzecu Podlaskim, wieloletnim jurorem Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego Literatury Tworzonej na Obczyźnie pn. „Od Mickiewicza do Miłosza” oraz Festiwali Słowa.
Zdobywał laury w kilkunastu ogólnopolskich konkursach literackich. Otrzymał dwukrotnie nagrodę literacką im. Józefa Czechowicza za zbiory wierszy: „Szukanie człowieka” (1976) i „Puszka Pandory” (1987). W sumie opublikował kilkanaście tomików liryków i aforyzmów. Wydał wspólnie z małżonką baśnie i opowieści z Podlasia „Czarna róża” (1993, 2005, 2023). Jego wiersze były tworzywem spektakli teatralnych na scenach m.in. „Teatru na Targówku” i Teatru Zwyczajnego w Warszawie oraz Teatru im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim i innych, w reżyserii Jana Krzyżanowskiego.
Pomysłodawca i organizator Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego im. Marii Konopnickiej (XV edycji) dla uczniów szkół podstawowych, gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych.
Za pracę zawodową i społeczną otrzymał: „medal Komisji Edukacji Narodowej” (1978), odznakę „Zasłużony Działacz Kultury” (1981), „Złota Odznakę Związku Nauczycielstwa Polskiego” (1984), „Złoty Krzyż Zasługi” (1986), medal „Za Zasługi dla Województwa Bialskopodlaskiego” (1987), „Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski” (1991).
W 1999 r. otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Międzyrzeca Podlaskiego. W 2003 r. wspólnie z żoną otrzymali nagrodę honorową Burmistrza Miasta Międzyrzec Podlaski „Orlik 2002” za całokształt działalności literackiej. W 2008 roku otrzymał odznakę honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”, a w roku 2010 wspólnie z małżonką otrzymali od kapituły lubelskich mediów honorowy tytuł „Bene Meritus Terrae Lublinensi” (dobrze zasłużeni dla Ziemi Lubelskiej) za popularyzację w kraju Lubelszczyzny. Laureat Złotego Wawrzynu Literackiego (2009) za całokształt twórczości. W 2019 świętował 60-lecie swojej pracy literackiej.
